12 wrz 2013

Polska Pierwszych Piastów... [Część IV]

1000 r – zjazd w Gnieźnie;Otton III przybywa do grobu Wojciecha; a przy okazji doświadcza przepychu z jakim powitał go Bolesław Chrobry. Cesarz zatwierdził powołanie odrębnego orgaznizmu kościelnego w państwie polskim. Ale Otton III nie przybył do nas tylko w celu spełnienia pielgrzymki, uczynił bowiem jeden znaczący gest, który pozwolił nam później otrzymać pierwszą koronę w dziejach państwa piastowskiego. Cesarz uczynił symboliczny gest, a mianowicie położył cesarski diadem na głowę Chrobrego i przekazał naszemu władcy włócznię św. Maurycego z Gwoździem z Krzyża Chrystusa. Chrobry odwdzięczył się natomiast relikwią św Wojciecha.
1002 – 1018 – trwająca z przerwami wojna z Świętym Cesarstwem Rzymskim, zakończona pokojem w Budziszynie, natomiast zapoczątkowana polskim najazdem na Milsko i Łużyce i zajęcie ich. Strona polska praktycznie utrzymywała inicjatywę w działaniach zbrojnych, czego najlepszym przykładem była bitwa stoczona w Niemczy w roku 1017 i postanowienia pokoju budziszyńskiego, które potwierdzały przynależność Milska i Łużyc do strony polskiej.
Rok 1003 przynosi również zajęcie Moraw w konflikcie z Bolesławem III czeskim.
Rok 1018 to nie koniec militarnych zapędów militarnych Bolesława, nie na dramo zwanego przez potomnych, Chrobrym. To właśnie również początek wyprawy kijowskiej, której głównym celem było odebranie Rusi Kijowskiej Grodów Czerwińskich, które jeszcze do 981 roku należały do państwa piastów. Była jeszcze jedna przyczyna polskiego najazdu- koligacje rodzinne. Chrobry wydał za brata ówczesnego władcy ruskiego - Jarosława swoją córkę. Świętopełk został wygnany z

Rusi, natomiast jego żona została w kraju. Chrobry chciał więc osadzić na tronie swojego zięcia, co też mu się udało po zwycięskiej bitwie z 23 lipca 1018 roku.